Największy kulturowy rozwój świata przypisuje się na przełom XIX / XX wieku. Wtedy to pojawiła się szokująca i nowatorska muzyka rockowa, kino, telewizja, balet czy orkiestra symfoniczna.

---

Rock i punk

Rock’n’ roll na początku swojego istnienia spostrzegany był jako „odrażający i wulgarny”. Jednak nadchodzące dziesięciolecia pokazały, że nowopowstała muzyka nie była przejściową modą, a trwałym, kultowym elementem muzyki rozrywkowej.

XX wiek to czas rewolucji kulturowych. Emigracja kultur całego świata do Stanów Zjednoczonych zapoczątkowała kontrowersyjny, jak na tamten czas rozwój muzyki rozrywkowej. Wynikiem mieszania się kultury europejskiej i afrykańskiej było powstanie rock’n’rolla. Przybywający XVII i XVIII wieku z Europy przywozili do Ameryki swoje kulturowe instrumenty. Podobnie niewolnicy, siłą sprowadzani do USA, pragnęli zachować w pamięci swoją tradycyjną muzykę. Pomimo zakazu używania narodowych instrumentów, czarnoskórzy wykonywali muzykę w formie pieśni i tańca. Przez wiele lat obie kultury muzyczne przenikały się i wzajemnie zmieniały, pomimo szeroko rozwiniętych uprzedzeń rasowych- rasizmu. Wynikiem tego powstał jazz, ragtime, swing oraz blues. Początkowo biali słuchacze dość sceptycznie podchodzili do muzyki „czarnych”. Jednak z czasem młodzi nastoletni, być może i na złość rodzicom, znudzeni szarym i klasycznym obliczem muzyki, zaczęli sięgać do nowatorskich rozwiązań oferowanych przez „obce kultury”. Wkrótce z wyszły płyty w rytm bluesa Muddy Watersa, Raya Charlesa oraz Driftersów , konkurując z „cukierkowym” brzmieniem białych wykonawców. [Reklama: fotografia, Fotografia Ślubna Szczecin] Niebagatelny sukces rock’n’rolla spowodował, że także biali artyści zaczęli śpiewać rythm and bluesa. Między nimi był Bill Haley. Zasłynął z „Crazy Man Crazy”, „Thirteen Woman” czy „Rock Around the Clock”.

Kolejnym kultowym i sztandarowym artystom rockowym był Elvis Presley. Z jednej strony gromadził rekordową publiczność, był uwielbiany i kochany, a z drugiej? Nazywany przez starsze pokolenie „wyjącym wieśniakiem”, odrażającym i złym”, chodzącą zakałą rodzaju ludzkiego”, szaleńcem o tłustych włosach, śpiewającym nieprzyzwoite piosenki i nie posiadającym żadnej przyszłości” a nawet „zagrożeniem dla młodzieży”! Pewne jest jednak że był i jest królem rock’n’rolla. Wielkimi artystami XX wieku byli także Cliff Richard, Marty Wilde, Tommy Steele, Buddy Holy, Ray Charles, Sam Cooke, Brenda Lee i oczywiście John Lennon, Paul McCartney, George Harrison i Pete Best- członkowie kultowego The Beatles.

Kolejnym, ostatnim etapem rozwoju rocka był punk. Charakteryzowała się prostotą, wyrazistością, a czasem wulgarnymi tekstami. Pionierem muzyki punkowej stali się Clash oraz Sex Pistols. Muzyka uwielbiana przez młodych, a zarazem znienawidzona przez ich rodziców. Chyba nie trzeba tłumaczyć dlaczego.

Tagi: kultura, rock, punk, muzyka, nowatorstwo, blues, rozrywka

Powiązany artykuł: Największy kulturowy rozwój świata przypisuje się na przełom XIX / XX wieku. Wtedy to pojawiła się szokująca i nowatorska muzyka rockowa, kino, telewizja, balet czy orkiestra symfoniczna.

Komentarze (1):

Zobacz także:

Mowa ciała

Można postawić hipotezę iż najbardziej znaczącą książką z zakresu badań nad komunikacją niewerbalną, która ukazała się przed XX wiekiem jest „Wyrażenie emocji przez ludzi i zwierzęta” Karola Darwina. [Reklama: producent taśm klejących, fotografia ślubna śląsk] Dał początek współczesnym badaniom nad problematyką gestologii. Prace zapoczątkowane w latach sześćdziesiątych przez Fasta, Mehrabiana, czy Birdwhistella zainteresowały społeczność naukową omawianą dziedziną. Wydaje się co najmniej dziwne iż przez tyle lat temat komunikacji niewerbalnej pozostawał bez zainteresowania, a dopiero połowa lat 60-tych zgromadziła tak szeroką publiczność.

Hollywood

Do końca lat dwudziestych XX wieku nieme kino przeżywało okres tryumfu. [Reklama: vita-min plus] Natomiast wraz z końcem lat 40-tych medium skupiających rzesze fanów stała telewizja. W międzyczasie jednak w latach 30-40- tych Hollywood przeżywał ogromny rozkwit.

Dzieciom

„Niedoskonała wersja człowieka dorosłego”- w taki sposób dotychczas myślano o dzieciach. XX wiek spowodował gwałtowny przewrót w spostrzeganiu literatury, a co za tym szło potrzeb jakimi kierują się dzieci. Pojawienie się oryginalnej literatury dziecięcej i młodzieżowej było wyrazem uznania pierwszego etapu w życiu człowieka za okres szczególny, a dzieci za godne specjalnego traktowania.

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009

kontakt