Największy kulturowy rozwój świata przypisuje się na przełom XIX / XX wieku. Wtedy to pojawiła się szokująca i nowatorska muzyka rockowa, kino, telewizja, balet czy orkiestra symfoniczna.

Mowa ciała

Można postawić hipotezę iż najbardziej znaczącą książką z zakresu badań nad komunikacją niewerbalną, która ukazała się przed XX wiekiem jest „Wyrażenie emocji przez ludzi i zwierzęta” Karola Darwina. Dał początek współczesnym badaniom nad problematyką gestologii.

Prace zapoczątkowane w latach sześćdziesiątych przez Fasta, Mehrabiana, czy Birdwhistella zainteresowały społeczność naukową omawianą dziedziną. Wydaje się co najmniej dziwne iż przez tyle lat temat komunikacji niewerbalnej pozostawał bez zainteresowania, a dopiero połowa lat 60-tych zgromadziła tak szeroką publiczność. Pojawienie się grona fanów mowy ciała zawdzięcza się opublikowaniu przez Juliusa Fasta książki pt. „Body language” . Mahrabian twierdził, iż im wyżej hierarchii społecznej stoi dana osoba tym bogatsze jest jej słownictwo zaś gestykulacja jest mniejsza. Z kolei u ludzi z tak zwanego marginesu społecznego gesty wyraźnie przeważają, tłumiąc brak wystarczająco bogatego słownictwa. Współczesne badania mają charakter stricte naukowy. Większość z nich koncentruje się na tym, co dzieje się, gdy mowa ciała nie jest wykorzystywana w zwykły sposób. Tak na przykład Albert Scheflen, wybitny amerykański psychiatra zdefiniował zachowania, które nazwał „quasi-zalotnych”. Są to zachowania normalne w relacjach między osobami, które się do siebie zalecają, tzn. czują do siebie pociąg seksualny i w sposób nieświadomy się z tym afiszują.
 

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009